Foto's van Badoeska

                                                           Woont samen met haar broertje Bambino bij Inge

Ja, ik weet het ik ben een nieuwsgierig aagje!!

18-12-09 Hoi Bianca,

Een korte sneeuw foto update. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Mijn voeten waren bevroren en ze wilden nog
een rondje. Toch wel lekker zo een dikke vacht waar de kou niet doorheen komt.
Vanuit de sneeuw wensen wij jullie een gezegende kerst en een gelukkig en voorspoedig 2010!!

Liefs Inge, Bambi en Doeska. 

         
                    Wat een super uitzicht hebben we weer!!                                    Samen uit samen thuis

Verder vind Doeska het zoals je ziet ook leuk om op het bakje in het naaimachine kastje te liggen – want ja als je dan
toch per ongeluk het deurtje openstoot waarom dan niet meteen van de gelegenheid gebruik maken.

                                                                   
                                                                       Zo kan ik alles goed in de gaten houden.
                                                            Het mag wel niet – maar ja dat maakt het nu zo leuk!!

Op dit kastje staat nu sinds een week de kerstboom. Eerst alleen maar de boom om te kijken hoe ze er op zouden
reageren (had er wel een piep ding bijgelegd ), wat Doeska toen ze op ontdekking ging niet erg leuk vond.
Na een paar piepen van het apparaat toen ze onder de boom op het kastje stond vond ze het welletjes en is er sindsdien
niet meer opgeweest – merk zelfs dat ze het kastje nu een beetje vermijden ( in de zin van er met een klein boogje
omheen lopen). Iets wat ik nu natuurlijk helemaal niet erg vind.
Na een paar dagen de lampjes erin gedaan en de kerststal eronder gezet – ook dit ging goed. Had verwacht dat ze
zouden proberen de figuurtjes eraf te halen om mee te gaan spelen, wat ze gelukkig niet doen. Scheelt misschien wel dat als ze tegen het kastje aanstoten de tattle tale afgaat.
Na weer een paar dagen alle ballen erin gehangen en ook hier blijven ze keurig vanaf – heb er nu alleen geen onder
de laagste takken uithangen, zodat het ook niet verleidelijk is voor ze om er met de poot of neus tegenaan te gaan
tikken. Bijna vergeten om te vertellen dat ze natuurlijk heel goed hebben meegeholpen om de kerststal mee neer te
zetten – Doeska is lekker in de doos bovenop de schaapjes gaan liggen en was zeer verontwaardigd dat ik ze toch echt
uit de doos wilde pakken. Verder hebben ze bij het hangen van de lampjes goed mee opgelet of de snoer niet in de war
kwam door er op zijn tijd bovenop te gaan liggen. Bij de ballen ophangen in de boom hebben ze netjes vanaf de grond aanwijzingen zitten geven. Dus je begrijpt de boom is nog nooit zo mooi geweest als nu.

Tenslotte zijn we net weer lekker buiten geweest, was wel erg koud maar ja als je zo een dikke vacht heb merk je daar helemaal niets van. Alsof ze niet anders gewend zijn, zijn ze heel goed en zonder tegenspartelen de trap mee af naar
beneden gelopen – toen de straat over gestoken en lekker gesnuffeld in de gemeenschapstuin van het blok huizen naast
ons. Ze waren zelfs zo voortvarend dat we bijna helemaal naar het andere einde van de tuin zijn gelopen – iets wat ze
zelf aangaven om te willen doen. Vond ik wel heel erg gaaf om te merken.
Nadat we terug de daktuin opgelopen zijn wilden ze naar hun nieuwe vriendje – het konijn van 1 van onze nieuwe
buren. Hier hebben ze heerlijk mee gesnuffeld door het hekje heen. Ze vonden het zo gezellig dat ik ze bijna niet mee
terug kreeg. Inmiddels liggen ze lekker te slapen en uit te rusten van het buiten avontuur.

                                         
                                                     Dit is ons nieuwe vriendje!! Hij woont bij de overburen.

Groetjes voor nu en een knuffel van Doeska en Bambi,
Inge

Inge

  Hier ben ik 5 maanden en 1 week oud

 
                          Zo ik heb nu genoeg water                                                Ik ga beginnen aan mijn poets beurt

 
                         Wat is dat toch lekker                                                                    Mijn haar zit goed

Inmiddels wordt drinken uit de kraan steeds lekkerder, mogen het alleen in de badkamer, en zelfs Bambi begint er
nu steeds handiger in te worden. Doeska vind het prachtig want iedere keer als ik in de badkamer ben komt ze naar
me toe, springt in de wastafel en dringt uitbundig als ik de kraan opdraai.
Ze vind het ook helmaal niet erg als het water over haar hoofdje loopt. Bambi vind het leuk om met zijn pootje tegen
het water aan te slaan en is wat minder gulzig met drinken.

Zo dadelijk gaan we even naar buiten – stukje daktuin en straatje beneden besnuffelen en op de terug weg mogen ze
heerlijk in de pergola klimmen die op de daktuin staat. Ze vinden het beidde erg leuk om helemaal bovenin te gaan
zitten. Houd voor mij alleen in dat ik de lijnen erg goed in de gaten moet houden – die mogen natuurlijk nergens vast
komen te zitten.

En als we dan ca. 30 min. buiten zijn geweest zijn ze beidde heerlijk moe en kunnen ze vanmiddag lekker liggen slapen. Althans een gedeelte van de middag daar Xlaas (hond van papa en mama) weer op bezoek komt.
Ben benieuwd of dat het deze keer beter tussen hen botert want onder de stoel wegkruipen dat lukt nu niet meer.
Tenminste Bambi niet meer, Doeska past nog wel onder de stoel.
Maar goed de veilige, hoge krabpaal/ boom staat er ook nog en daar kunnen ze natuurlijk ook veilig gaan zitten/ liggen
om alles in de gaten te houden. Hierover een volgende keer meer.

 
   Nu ik aan het tuigje ben gewend, vind ik het buiten wel erg spannend en leuk, als mijn vriendje Bambi er maar bij is.

 
 Ik ben nu 4 maanden en 1 week oud, en weeg nu al 2,2kg

09-09-09 t/m
Afgelopen weekeind heb ik de stambomen op het post kantoor opgehaald – zag er allemaal super uit.
Zelfs begrijpelijk voor iemand die niets van stambomen af weet.

Met Doeska en Bambi gaat het uitstekend, ze zijn sinds 1 week geleden beidde weer 100 gram aangekomen.
Doeska weegt nu 1,9 kg en Bambi weegt nu 2,1 kg.

Ik merk nu echt duidelijk dat de tuigjes steeds beter gaan passen – met name aan het buikgedeelte is het goed te
merken want die heb ik vanochtend voor Bambi iets losser gemaakt.
Bij Doeska zitten allebei de riempjes nog op de kleinste stand en bij Bambi is dat nu alleen nog het nekgedeelte.
Het mogen omdoen van de tuigjes gaat ook steeds beter, zelfs bij de drukke Doeska gaat dat nu zo goed als zonder tegenspartelen.

Vanochtend zijn ze weer eventjes mee op het balkon gegaan wat ze erg leuk vinden, ze snuffelen dan als de beste en
ook hun oogjes en oortjes missen niets van wat ze zien en horen. Binnen ben ik ze aan het leren te lopen met de tuigjes
om door ze als ze een klein stapje hebben gezet wat lekkers te geven en naast het lekkers beloon ik ze natuurlijk met
mijn stem.

Ik heb inmiddels van die kleine kitten tablets gekocht van Gimpet en ook deze vinden ze erg lekker.
De afgelopen paar dagen hebben ze er ieder een 3 a 4 op alvorens we bij de voordeur zijn aangekomen.
Dan krijgen ze er even geen en pas als we weer binnen zijn en de tuigjes af hebben krijgen ze de laatste. En aangezien
ik de rest van de dag toch weg ben krijgen ze er verder geen meer. Dat wil zeggen nog eentje als ik weer thuis ben
gekomen. Als ze straks ook goed binnen aan de tuigjes meelopen ga ik het aantal snoepjes afbouwen en krijgen ze
alleen nog eentje als ze iets mega goeds hebben gedaan.

Deze manier van belonen (positive reinforcement) was ook een methode die ik bij de vogels gebruikte (wordt in
dierentuinen bij alle diersoorten gebruikt) en wat erg goed werkt. Het houd in dat je als je ze iets aanleert in het begin
voor ieder klein stapje beloont wat ze goed doen en pas als ze alle stapjes goed onder de knie hebben ga je het geven
van lekkers langzaam aan verminderen (tussenstukjes maak je groter) totdat ze datgene wat je wilt dat ze doen perfect kunnen en dan geef je ze alleen nog als ze het helemaal goed hebben volbracht iets lekkers of een knuffel of een
beloning met je stem (net wat het dier het fijnste vind).

Deze week hebben ze voor de eerste keer ProMeris gekregen zodat ze nu goed tegen eventuele vlooien beschermd zijn.
Bij Bambi was het geven hiervan geen probleem alleen Doeska bleef weglopen totdat ze soort van klem kwam te zitten
tussen 2 deuren en mezelf. Toen kon ik haar goed pakken en ook het spul in de nek druppelen.
Daarna hebben we nog lekker gespeeld. Echter Doeska was wel boos op me want ik mocht mijn handen niet in haar
richting doen ( dacht vast en zeker dat ze dan nog meer van dat “stinkende” spul in de nek zou krijgen).
Toen ik later die dag weer van school thuis kwam was ze alles weer vergeten en konden we weer knuffelen.

31-08-09
Met Bambi en Doeska gaat het prima, ze zijn 200 gram aangekomen dus Doeska zit nu op 1800 gram en Bambi op
2000 gram. Heb gisteren het tuigje geprobeerd zodat we lekker buiten kunnen gaan wandelen – het past steeds
beter maar nog niet perfect dus voorlopig iedere avond even om doen kunnen ze wennen.
Als het omzit gaan we in de keuken wat lekkers halen en dan doe ik het weer af. Dan gaan ze het omdoen met lekkers combineren – positief associëren. En dat is wat we willen dat ze het leuk gaan vinden.
En eten willen ze altijd wel – lijkt af en toe wel of ze niets te eten krijgen met zoveel plezier stuiven ze altijd op zowel het lekkers als hun avondmaaltijd af.

Zelfs zaterdag toen ik de hele dag van huis was hebben ze niets kapot gemaakt – vond ik wel goed van ze.
En ook net toen ik thuis kwam was er niets kapot – ze waren gewoon erg blij dat ik er weer was.
Lekkere knuffels zijn het!!

25-08-09
Doeska en Bambi controleren ieder woord wat ik typ – ze liggen met zijn tweeën tussen het toetsenbord en het
scherm – over censuur gesproken!!! Wel gezellig zo dat ze erbij liggen, plaatjes en muisbewegingen blijven favoriet
op het scherm. Iedere beweging hiervan wordt gevolgd met de oogjes en vaak ook met de pootjes.

Zaterdag hebben ze met Xlaas kennisgemaakt, nu ja kennisgemaakt ze zijn onder een stoel gekropen (eentje waar ze
sowieso graag onderliggen, lekker donker, verstopt en toch alles in de gaten kunnen houden) voor het grootste gedeelte
van de tijd. Xlaas vond het maar vreemd twee van die loslopende wezentjes in (zijn) huis.
En dus moest hij af en toe grommen als er eentje het durfde om zijn neusje te laten zien. Wat ervoor zorgde dat ze
daarna natuurlijk meteen weer onder de stoel doken. Toen papa met Xlaas een rondje ging lopen kwamen ze er weer
meteen onderuit – was ondertussen eten aan het maken voor ze – en kon mama even met ze knuffelen.

Daarna hebben ze heerlijk gegeten – goed spul trouwens die Animonde (ziet er erg mooi uit, alleen vlees en ruikt erg
lekker) – alles was schoon op. Toen Xlaas weer terug kwam zijn ze toch weer onder de stoel gekropen doch durfden
nu toch met wat meer regelmaat onder de stoel uit te komen en er iets verder vandaan te gaan.
Ondertussen zijn wij ook gaan eten – Xlaas bij ons aan de tafel en ja hoor daar was Doeska weer en toen nog een
keer en toen Bambi een stukje, dan weer terug onder de stoel etc., etc. ( soort van kat en muis spelletje).
Na het opruimen is mama weer een rondje met Xlaas gaan lopen en ja hoor toen durfden ze weer.

Heb toen met papa het kattenluikje verder bevestigd op de deur (wat een rot klusje) mbv 2 lieve boefjes. Uiteindelijk zijn
ze op de krabpaal/ boom gaan liggen en daar zijn ze gebleven ook toen mama weer met Xlaas terug was.
Kon mama weer even met ze knuffelen want ja daarvoor komen ze wel even op het bureau liggen – is ook lekker
ver van Xlaas vandaan. Ook Xlaas was na zijn 2e rondje een stuk rustiger – hij mopperde niet meer zo als ze wat
rondliepen op de boom/ bureau. Hopelijk gaat de kennismaking de volgende keer weer ietsje beter – dan zijn Bambi en Doeska weer een stuk gegroeid, hebben ze elkaar een keer gezien en is denk ik de nieuwigheid eraf.

Verder halen ze steeds opnieuw boevenstreken uit. Bambi is nu bezig om steeds op de kookplaat te springen – iets wat
hij niet mag. Ik heb nu een handdoek zodanig gelegd (er ligt er altijd eentje op de kookplaat) dat als hij erop springt
hij de handdoek vast pakt en er dus afvalt met handdoek en al.
Ook heb ik hem vanochtend van de dressoir gehaald - daar kan hij vanaf een stoel fijn opspringen. Niet dus.

Het kattenluikje vinden ze toch nog wel vreemd, ondanks dat ze sinds gisteren door hebben hoe het werkt.
Ik heb een paar keer het deurtje en beetje opengedaan zodat ze erdoorheen konden kijken. En ja, de nieuwsgierigheid
wint het dan toch. Toen ze er op deze manier een aantal keer doorheen zijn geweest , heb ik bewust als ik naar de wc
of zo ging de deur achter me dicht gedaan dat als ze naar me toe wilden ze door het luikje moesten.
En ja hoor, ook dat gebeurde na een paar keer. Nu moet ik er alleen rekening mee gaan houden dat als er aan de deur
gebeld wordt (post of zo) dat ik dan even het luikje afsluit zodat ze er niet doorheen kunnen.

Voordat ik naar bed ga pak ik hun eten weg en blijft er alleen water staan. Dit bevalt me erg goed wa
nt het heeft als
gevolg dat ze ’s nachts een “lege” maag hebben en ’s ochtends bijna meteen weer gaan eten.
Ook het eten ’s avonds is in “No time” op. Als ik zelfs maar in de keuken iets durf te gaan
koken dan komen ze al
kijken of het niet voor hen is, klaaglijk miauwen kunnen ze dan ook heel goed, zo van “schiet nu eens op, we hebben
honger”. Echter voor 17.30 krijgen ze geen eten ,daar ik vanaf volgende week ook pas weer rond 18.00 uur ga eten
en zij
net voor mij eten krijgen.  

16-08-09
De terugreis is gisteren vlotjes verlopen. In het begin waren ze wel een beetje aan het zeuren daarna was er rust in de
tent. Ze hebben het grootste gedeelte van de weg gehijgd. Zal wel een combi zijn geweest van stress en warmte.
Ondanks dat het raampje een klein stukje openstond was het aardig warm in de auto. Met een minuutje of 45 a 50
waren we dan thuis.

Na binnenkomst heb ik ze uit de vervoersbak gelaten en ze de kattenbak laten zien – heb ze er gewoon ingezet.
“Gekke” Doeska dacht dat is een lekker koel plekje hier kan ik mooi gaan liggen. Toen had Bambi ook geen
drempelvrees meer en is er bij gaan kijken. Ze hebben toen ook al een beetje gegraven. Daarna hebben we de
woonkamer verkend – heb ze bij hun eten- en drinkbakje gezet en ze hierna hun gang laten gaan.
Bambi vond de krabpaal heel erg mooi en is daar op het bovenste lig gedeelte terecht gekomen en besloot dat het een
lekker plaatsje was om een dutje te doen. Daarna besloot Doeska om zich zodanig te gaan verstoppen dat ik het hele
huis een keertje of drie heb moeten rondlopen voordat ik ze gevonden had – en dat was nog per ongeluk ook.
Ze had zich verstopt onder 1 van mijn stoelen, waarbij er tussen de grond en onderkant zitting ca 10 cm ruimte bevind. Kennelijk genoeg voor haar want ze vond het zo een heerlijk plekje dat ze nog verschillende keren daarna er is gaan
liggen.

Rond 18.00 uur 1 blikje van proplan opengemaakt, wat brokjes er doorheen gedaan en voor ze neergezet.
Dat wil zeggen ik ben er toen eerst mee naar de krabpaal gelopen om ze te laten proeven en daarna ben ik ermee naar
de keuken gelopen. Als eerste natuurlijk gevolgd door Doeska en kort daarna door Bambi.
Ze hebben er alle twee wat van gegeten – Bambi wat meer dan Doeska. Daarna ook nog lekker wat gedronken.
Toen besloot Bambi met zijn voet op de keukenvloer te gaan krabben, hierop heb ik hem in de kattenbak gezet – wat
hij niet wilde maar Doeska kwam helpen en liet hem zien hoe het moest.
Na al deze vermoeienissen hebben ze weer lekker liggen te slapen tot tegen een uurtje of negen.
Toen ze rond negenen wakker werden en kwam rommelen hebben we met zijn drietjes nog even gespeeld.

Toen ik vanochtend de kamer binnenkwam keken ze beidde meteen op en voor ik ook maar iets kon doen lekker met
de twee gespeeld, ze weer even bij het eten en drinken neergezet – Doeska heeft er wat van op Bambi heb ik nog niet
zien eten (zal straks hopelijk komen). Ze zijn vanochtend zelf naar de kattenbak gelopen, verschillende keren zelfs en
dan zie je ze er met zijn tweetjes op zitten.  

10 weken oud 

 
4 Weken oud

2 Weken oud samen met mijn broertje bij mama 

 
                  Weg hier, ik heb genoeg van de drukte                    Ook al ben ik maar 2 weken oud ik kom er toch wel uit

                                            
                                                                                           1 Week oud

                                          
                                           Mijn mama druk met de kittens van Claudia, even later werden
                                           wij geboren bij Claudia en haar kittens. Claudia heeft mijn mama
                                           goed geholpen. Sorry dat er geen foto's van onze geboorte
                                           er zijn, want het fototoestel ging kapot.